Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının davalıdan 40 günlük biriken ücretini talep etmesi üzerine sebep bildirilmeden ... sözleşmesine son verildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı, asgari geçim indirimi, 40 günlük ücret alacağı, yol ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ... bayram ve genel talil ücreti taleplerinin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının kendisinin işi bıraktığını ve taleplerinin gerçeği yansıtmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece yapılan yargılamada, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Karar süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma ücretinin ödenip ödenmediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.
Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.
Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.
İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.
İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda ise işçinin ihtirazi kayıt ileri sürmesi beklenemeyeceğinden, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının her türlü delil ile ispatı mümkündür.
Dairemizin yerleşmiş içtihatlarına göre işverence imzalı ücret bordrolarında işçilerin fazla çalışma ücreti talep etmesine engel olacak şekilde sembolik fazla çalışma tahakkukları yapılırsa bu aylar imzalı olsa bile fazla çalışma hesabından dışlanmaz ancak yapılan fazla çalışma ödemeleri tespit edilen fazla çalışma ücreti alacağından mahsup edilir.
Yukarıda izah edilen hususlar hafta tatili çalışmasının ispatı içinde geçerlidir.
Somut uyuşmazlıkta, davacı ... yerinde fazla mesai yaptığı ve hafta tatillerinde de çalıştığı hususunda tanık deliline dayanmış olup davalı tarafından imzalı puantaj veya elektronik giriş çıkış kaydı dosya arasına sunulmamıştır. Dosya kapsamında dinlenilen davacı tanığı ... “davalı işyerinde haftanın 6 günü 08: 00 -18: 00 saatleri arasında 8 gün çalışma olduğunu, bazı günler akşam fazla mesai yaptıklarını ve 21: 00 veya 22: 00’a kadar çalıştıklarını, davacının bazı pazar günleri çalıştığını” davacı tanığı ... ise 08: 00 18: 00 saatleri arasında 6 gün çalışma olduğunu, davacının kendisi olmadığı zaman bazen fazla mesai yaptığını, pazar günleri ise bazen davacının bazende kendisinin çalıştığını, son bir yıldır pazar günleri çalışma olmadığını“ belirttiği anlaşılmıştır. Tanık beyanları birarada değerlendirildiğinde, davacının haftanın 6 günü 08: 00 – 18: 00 saatleri arasında çalıştığı anlaşılmış olup, davacının 18: 00 ‘dan sonra kaç gün 21: 00 veya 22: 00 a kadar çalıştığı ve davacının ayda kaç pazar gününde mesai yaptığı hususlarında tanık beyanları belirsizdir. Hal böyle olunca; davacının haftanın 6 günü 08: 00 – 18: 00 saatleri arasında çalıştığının kabulü ile davacının fazla mesai talebinin hüküm altına alınması gerektiği ve davacının hafta tatili çalışması yaptığı hususu kanıtlanamadığından hafta tatili alacağının ise reddine karar verilmesi gerektiği halde davacının haftanın 3 günü 08: 00 -18: 00,3 günü ise 08: 00 – 21: 00 saatleri arasında çalıştığı ve ayda 2 hafta tatilinde de mesai yaptığının kabulü ile davacının fazla mesai ve hafta tatili alacağı taleplerinin hüküm altına alınması hatalı olup bozma sebebidir.
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.