1- Sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelemesinde;
Sanık hakkında, atılı suçtan tayin edilen adli para cezasının nevi ve miktarına göre hüküm, 6217 sayılı Yasanın 26 maddesi ile eklenen 5320 sayılı Yasanın geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanığın temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2- Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, görevi yaptırmamak için direnme ve tehdit suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelemesinde;
Sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarını silahla ve birden fazla kişi tarafından birlikte işlemesi karşısında, TCK'nın 3. ve 61. maddeleri gereğince temel ceza belirlenirken, aynı Kanunun 109/3-a-b ve 106/2-a-c maddelerindeki birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği gözetilerek, temel hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ...'ın, suçsuz olduğuna dair temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 03.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.