1-Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin incelenmesinde;
5271 sayılı CMK.nın 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından, Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, mercide yanılma nedeniyle CMK.nın 264. maddesi gözetilerek Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin itiraz olarak kabulü ile gereğinin mahallinde yerine getirilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;
Yerinde görümeyen sair temyiz itirazların reddine, ancak;
Dosya kapsamına göre; sanıkların, mağdur ...'in sevk ve idaresindeki aracın önünü kesip durdurmak istedikleri, ancak müştekinin hızla yoluna devam etmesi üzerine araçları ile takip edip, çıkmaz sokağa giren mağdurların aracının arkasına gelerek durdukları, mağdurları zorla araçtan indirmeye çalıştıkları, başaramayınca aracın kontak anahtarını alarak gitmelerini engelledikleri, kahvehanedekilerin müdahalesi ve jandarmanın olay yerine geleceğini duymaları üzerine kontak anahtarını iade edip suç
mahallinden ayrıldıkları olayda, sanıkların kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs eylemini cebir kullanarak gerçekleştirdiklerinin anlaşılması karşısında sanıkların 5237 sayılı TCK. nın 109/2,3-b, 35,43. maddeleri uyarınca cezalandırılmaları gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,
Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının, sanık ... ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.