Mahkeme kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:
Davacı vekili dava dilekçesinde; 02.08.2011 tarihinde davalıya ait tesislerde 14 adet melez yaban keçisi bulunduğunun tespit edilerek suç zaptı tanzim edildiğini, ... (Doğa Koruma Milli Parklar Müdürlüğü) Mühendisliği tarafından yüksek sıcaklık ve anestezi uygulanmasının sakıncalı olması, taşıma kafeslerinin eski ve kullanımının imkansız olması ve mesafenin fazla olması nedeniyle tespit edilen yaban keçilerinin nakliyesi ertelenerek Taahhütname ve Kefalatname karşılığı davalıya teslim edildiğini, daha sonra yapılan incelemede 14 adet yaban keçisinden 7 tanesinin davalının bakım ve gözetiminde iken farklı tarihlerde telef olduğunun tespit edildiğini, geriye kalan 7 tane melez yaban keçisinin ise 12.09.2012 tarihinde ... Büyükşehir Belediyesi hayvanat bahçesine götürülmek üzere davacı kuruma teslim edildiğini belirterek 168.000,00 TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı davaya cevap vermemiştir.
Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalının kendisine ait tesiste, Av ve Yaban Hayvanları ile Bunlardan Elde Edilen Ürünlerin Bulundurulması, Üretimi ve Ticareti Hakkında Yönetmelik'in geçici 3. maddesine aykırı olarak 14 adet melez yaban keçisi bulundurduğunun tespit edildiği, haksız fiil tarihi itibari ile bir adet yaban keçisinin tazminat bedelinin 12.000,00 TL olarak ilgili Bakanlık ve ... Av Komisyonunca belirlendiğinin anlaşıldığı, davalıya yedemin olarak bırakılan 14 yaban keçisinden 7 tanesinin davalının elindeyken telef olduğu, 7 tanesinin ise davacı kuruma teslim edildiği, böylelikle davalının 4915 sayılı Kara Avcılığı Kanunu hükümlerine aykırı hareket etmek sureti ile yaban keçisinin avlanma bedeli, et değeri, söz konusu hayvanın bir adedinin üretimi için yapılan masraf, üreme yeteneğinin kaybolması ile veya avlanan yaban hayvanının doğadan eksilmesi ile yaşama ortamında meydana gelecek tahribat ve bu nedenle istikbaldeki değer kaybı ile ekolojik dengede meydana gelen bozulma dikkate alınarak belirlenmiş olan bu 7 adet yaban keçisi bedeli olan 84.000,00 TL'den sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 84.000,00 TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.
Davacı vekili temyiz dilekçesinde; davaya konu zararın uzman bilirkişiden alınacak rapor doğrultusunda belirlenmesi gerektiğini, eksik araştırma ve inceleme neticesinde karar verildiğini, 7139 sayılı Kanun uyarınca davacı kurumun harçtan muaf olduğunu, bu nedenle davacı tarafça ödenen peşin harcın iadesine karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.
Davalı vekili temyiz dilekçesinde; mahkemece yaban keçisi tazminat bedelinin yeterli araştırma yapılmadan ... Mühendisliği ve Merkezi Av Komisyonu'nun 2010-2011 av dönemi için çıkarmış olduğu kitapçıkta yer alan bedele göre belirlenmesinin hukuka aykırı olduğunu, ... Mühendisliği ve Merkezi Av Komisyonu tarafından belirlenen tazminat bedellerinin çok fahiş olduğunu ve davanın reddine karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.
Uyuşmazlık, 4915 sayılı Kara Avcılığı Kanunu'na muhalefet nedeniyle davalının elinde bulundurduğu tespit edilen yaban keçilerinin Taahhütname ve Kefalatname karşılığı davalının elinde bulunduğu sırada telef olması nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.
1.Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ve kararda belirtilen gerekçelere göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
2. Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;
7139 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile 3234 sayılı Kanun'un 33. maddesi uyarınca davalı ... 02.07.1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanunu’na göre alınan harçlardan muaftır. Bu nedenle davalı kurumun harç ile sorumlu tutulması doğru değildir.
Ne var ki, belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, mahkeme kararının, 6217 sayılı Kanun'un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi gereğince düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
1-Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE,
2- Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme hükmünün 2. bendinin tümden silinerek yerine “Davacı kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, başta peşin alınan 2.494,80 TL harcın talep halinde davacıya iadesine, alınması gerekli 5.738,04 TL karar ve ilam harcının davalıdan tahsili ile hazineye irat kaydına'' cümlesinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına,
Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,
Dosyanın mahkemeye gönderilmesine,
08.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.