Dava, kesinleşen mahkeme kararı ile kesilen yaşlılık aylıklarının 1993 tarihinden itibaren tekrar bağlanması nedeniyle hak edilen 1.000.00 TL faiz alacağının davalı Kurumdan tahsili talebine ilişkin iken davacı ıslah talebinde bulunarak 5.887.99 TL'nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece, ilamında yazılı olduğu şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.
Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.
Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2007/10-42 Esas, 2007/63 Karar sayılı ilamında da açıkça belirtildiği şekilde, 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanunun yasal faizin düzenlendiği 1.maddesinde; faiz ödenmesi gereken ancak, miktarı sözleşme ile tespit edilmemiş hallerde faiz oranlarının nasıl belirleneceği hükme bağlanmış olup, yasal düzenleme gereğince 20.12.1984-31.12.1997 tarihleri arasında %30,01.01.1998-31.12.1999 tarihleri arasında %50,31.12.1999-01.07.2002 tarihleri arasınnda %60,01.07.2002-01.07.2003 tarihleri arasında %55,01.07.2003 -01.01.2004 tarihleri arasında %50,01.01.2004-01.07.2004 tarihleri arasında %43,01.07.2004-01.05.2005 tarihleri arasında %38,01.05.2005-01.01.2006 tarihleri arasında %12,01.01.2006 tarihinden itibaren %9 olarak alınması gerekirken farklı oranlar esas alınarak yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.
O halde,davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.
Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.