5237 sayılı TCK'nin 7. ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunu'nun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 ve 2004 takvim yıılarında sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı fatura kullanma suçlarının ” Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nin 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık olağanüstü dava zamanaşımının suç tarihinden hüküm tarihine kadar, sanığa yüklenen “2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte ve muhteviyatı itibariyle yanıltıcı fatura kullanma“ suçlarının Kanun’daki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 2005 takvim yılı yönünden suç tarihinden hüküm tarihine kadar, 2006 takvim yılı yönünden suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK‟nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK‘nin 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 02/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
11. Ceza Dairesi - E. 2018/7009 - K. 2021/4744
Yargıtay Kararı
Künye Bilgileri
| Daire | 11. Ceza Dairesi |
| Esas No | 2018/7009 |
| Karar No | 2021/4744 |
| Karar Tarihi | 02.06.2021 |
Karar Metni
"İçtihat Metni"