1-Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde;
Yokluğunda verilen ve usulüne uygun olarak 17.12.2014 tarihinde tebliğ edilen hükmü, sanık müdafinin CMUK.nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 20.02.2015 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; süresinden sonra yapılan temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2-Sanık ... hakkında kurulan hükme ilişkin temyiz incelemesinde;
Sanığın bildirdiği adrese doğrudan "MERNİS adresidir" şerhli davetiye çıkartıldığı, Tebligat Kanununu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, mercii tarafından, tebligata Tebligat Kanunu'nun 23/1-89 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, "Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması" gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği ve sanığa gerekçeli kararın tebliğ edildiği tebligatın da usulsüz olduğu göz önüne alınarak, sanık müdafinin öğrenme üzerine 20.02.2015 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu göz önüne alınarak yapılan incelemede,
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafinin, sübuta ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 01.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.