TCK’nın 157/1, 62/1,53,58. maddeleri gereğince mahkumiyet
Dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdii edildiği ancak; tarafların yapılan tebligatlara süresinde dönüş yapmamaları nedeniyle uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın, katılanın BAĞ-KUR emeklilik işlerini takip edeceğini söyleyerek 5.180 TL para aldığı, işi takip etmediği gibi parayı da iade etmediği bu suretle atılı suçu işlediği iddia edilen olayda; sanığın savunması, katılan beyanları ile tüm dosya kapsamına göre suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın uzlaştırma işleminin usulüne uygun yapılmadığı ve tekerrüre esas alınan ilamın kanun yararına bozma ile değiştiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 02/06/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.