1- Kayden 05.04.1999,05.04.1998 ve 16.10.1996 doğumlu olup, kovuşturma evresinde beyanlarının alındığı 24.06.2014 tarihinde 15 yaşını doldurmuş bulunan mağdureler ... ve ...'in, sanık hakkında şikayetçi olmadıklarını ve davaya katılmak istemediklerini beyan etmeleri karşısında yaş küçüklüğü nedeniyle kendilerine atanan ve hükmü temyize hakkı bulunmayan mağdure vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2- Cumhuriyet Savcısının temyiz istemine gelince;
Cumhuriyet Savcısının temyizinin, sadece silahla tehdit suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik olduğu belirlenerek yapılan sınırlı incelemede;
5271 sayılı CMK’nın 225/1. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmün ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve fail hakkında verilebileceği; oluş, dosya kapsamı, iddianamedeki anlatım ve nitelendirmeye göre, kardeşleri olan mağdureler ... ve ...'i odaya kilitledikten sonra, bu duruma karşı çıkan babası mağdur ...'e bıçakla saldırması nedeni ile mağdur ...'nın başka bir odaya kaçtığı, bu sırada diğer mağdurların odada kapalı olduklarını ve onlara yönelik bir tehdidin söz konusu olmadığı nazara alındığında sanığın, sadece mağdur ...'ya " kızları okula gönderirsen seni öldürürüm " diyerek tehdit ettiğinden bahisle silahla tehdit suçundan kamu davası açıldığı, ayrıca bu suçtan
bağımsız olarak diğer mağdurlara karşı silahla tehdit suçundan 5271 sayılı CMK’nın 170. maddesine uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde diğer mağdurlara yönelik tehditten beraat hükümleri kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesine aykırı davranılması,
Kabule göre;
01.11.2013 tarihli iddianamede sevk maddesi olarak TCK'nın 106/2-a maddesi bir kez gösterildiği halde, ek savunma hakkı verilmeden, sanık hakkında aynı suçtan diğer mağdureler sayısınca beraat hükümleri kurulması suretiyle, CMK'nın 226. maddesine aykırı olarak sanığın savunma hakkının kısıtlanması,
Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.