Hükümlülük, müsadere
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra
Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
1. İddianamede müsaderesi talep edilmeyen nakil aracı hakkında 5271 sayılı CMK'nun 226.maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan müsadere kararı verilmesi,
2. Sanık hakkında takdiri indirim uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 62/1. maddesi yerine TCK'nun 62. maddesinin yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,
3. Sanık hakkında tayin olunan gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olarak TCK'nun 52. maddesinin 2. fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
4. Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 53/1. maddesinin c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın altsoyu bakımından koşullu salıverilme tarihine kadar altsoyu dışında kalan kişiler bakımından ise infaz tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
24.11.2015 tarihli 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
5. Dava konusu kaçak eşyanın müsaderesine 5607 sayılı Kanunun 13/1. maddesi delaletiyle TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
6. TCK'nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkrada sanık hakkında hem adli para cezası hem de hapis cezası verildiği, adli para cezası için TCK'nun 58. maddesine göre tekerrür hükümleri uygulanamayacağı halde tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilirken hiçbir ayrım yapmaksızın sanık hakkında TCK'nun 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,
7. Suçtan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı olmayan Gümrük İdaresi lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,
1. Hükmün nakil aracının müsaderesine ilişkin 13. fıkrasının hükümden çıkarılması,
2. Sanık hakkında takdiri indirim uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasından "62" ibaresinin çıkartılması, yerine "62/1." ifadesinin yazılması,
3. Hükmün adli para cezasının bir gün karşılığının hesaplanmasına ilişkin fıkrasından "52" ifadesinin çıkarılması yerine "52/2" ifadesinin eklenmesi,
4. Hükümden TCK’nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine “24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi,
5. Hükmün 12. fıkrasından "13." ifadesinin çıkartılarak yerine "13/1." ifadesinin eklenmesi,
6. Hükmün tekerrür uygulamasına ilişkin fıkrasında bulunan “cezanın” ifadesinin çıkarılarak yerine " hapis cezasının” ifadesinin eklenmesi,
7. Hükümden vekalet ücretine ilişkin 14. fıkranın çıkartılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.07.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.