5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1,53/6,63. maddeleri uyarınca mahkumiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,
1- Dosya içeriğine göre; sanığın yağmurlu havada, gündüz vakti, yerleşim yerinde, yönetimindeki kamyonetle, iki yönlü, asfalt kaplama, yüzeyi ıslak, düz ve hafif eğimli caddede, üç yönlü (T) kavşak mahalline doğru 55 km. hızla seyir ederken, gidiş istikametine göre yolun sol tarafından sağ tarafına karşıdan karşıya geçmek için kontrolsüzce taşıt yoluna giren, 10 m. genişliğindeki yolun 7,5 m'lik büyük kısmını kateden, 68 yaşlarındaki ...'ı gördüğünde, fren tedbirine başvurup, zeminde çarpmadan önce 18, çarpmadan sonra 12 m. olmak üzere toplam 30 m. iz bıraktıktan sonra, sağ şeritte, yaya kaldırımına 2,5 m. mesafe kala, aracının sağ ön kısmıyla çarparak onun aynı gün ölümüne sebebiyet vermesi şeklinde gelişen olayda; kendi can güvenliği açısından yaklaşan araçların uzaklık ve hızını göz önüne almaksızın, uygun ortamı beklemeden, araçlara ilk geçiş hakkını bırakmayarak, karşıdan karşıya geçmek için kontrolsüzce taşıt yoluna intikal eden müteveffa yaya ...'ın, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 68/b ve Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 138/b maddelerine göre kazanın oluşumunda asli kusurlu; hava yağmurlu olduğu, kavşak yaklaşım alanı ve yerleşim yeri sınırları dahilinde bulunduğu halde, her an bir yayanın çıkabileceğini göz önüne almadan, aracının hızını emniyetle durabilecek şekilde azaltmaksızın seyrine devam eden ve süratinden dolayı fren tedbirinde yetersiz kalan sanığın, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunun 52/b maddesi gereğince aracının hızını, görüş, yol, hava ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara uydurmamak ve zamanında kazayı önlemeye yönelik etkin tedbir almadığından aynı Kanunun 47/1-d maddesi uyarınca trafik güvenliği ve
düzeni ile ilgili olan diğer kural, yasak, zorunluluk veya yükümlülüklere uymamakla tali kusurlu olduğunun kabulü gerekirken; oluşa uygun düşmeyecek şekilde sanığa % 60, ölen yayaya % 40 kusur izafe eden, keşif sonucu hazırlanan 10.03.2009 tarihli bilirkişi heyet raporuna itibarla, sanık asli kusurlu kabul edilerek, dosya kapsamıyla çelişen yazılı gerekçelerle, hükmolunan temel cezada asgari hadden ayrılmak suretiyle sanığa fazla ceza tayin edilmesi,
2- Sanık müdafii hükmün verildiği 14.04.2009 tarihli son oturumda, mahkumiyet kararı verilmesi halinde, lehe olan yasa hükümlerinin uygulanmasını talep ettiği halde, sanığa hükmolunan uzun süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/4. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesi talebini de içeren bu istek hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.