Ceza verilmesinden vazgeçilmesi
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak,
TCK'nın 129/3. maddesi uyarınca ceza vermekten vazgeçilmesi halinde, cezaya hükmetmeden, doğrudan CMK'nın 223/4. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak; “Olay tarihinde sanığın, ... Sulh Ceza Mah.sinde görevli katip müştekiye hakaret ettiği kabul edildiğinden, sanığın bu suçtan eylemine uyan TCK.nın 125/3-a maddesi gereğince, suçun işlemiş biçimi, suç konusunun önem ve değeri, sanığın duruşmalarda gözlenen kişiliği nazara alınarak sanığın takdiren 1 YIL SÜRE İLE HAPİS CEZASIYLA CEZA LANDIRILMASINA,
Hakaretin aleni olarak yapıldığı kabul edildiğinden, sanığın saptanan cezası TCK.nın 125/4 maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında arttırılarak sanığın 1 YIL 2 AY SÜRE İLE HAPİS CEZASIYLA CEZA LANDIRILMASINA,
Sanığın, hakaret suçunu müştekinin haksız hareketine tepki olarak işlediği kabul edildiğinden, TCK.nın 129/1 maddesi gereği nazara alınarak, sanığa CEZA VERİLMESİNDEN VAZGEÇİLMESİNE” ibarelerinin hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “CMK'nın 223/4. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına” cümlesinin eklenmesi biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 18/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.