"İçtihat Metni"
HÜKÜM
Mahkumiyet
İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;
T.C.
Anayasasının 40/2,5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 30/01/2007 gün, 2007/3-9 Esas ve 2007/18 sayılı; 05/07/2011 gün, 2011/2-148 Esas ve 2011/155 sayılı; 2011/1-175 Esas ve 2011/210 sayılı Kararlarına göre; gerek yüze karşı, gerekse gıyapta verilen hükümlerde başvurulabilecek yasa yolu, süresi, mercii ve şekillerinin belirtilmesi zorunlu olduğu halde, müşteki ...'ın yüzüne karşı verilen hükümde başvuru şekli ve mercii ile sürenin tefhim veya tebliğden itibaren başlayacağının gösterilmediği ve bu noksanlığın CMK'nın 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedeni sayıldığı, bu nedenle müştekinin 16/10/2012 havale tarihli dilekçesinin süresinde yapılmış eski hale getirme yoluyla temyiz isteği niteliğinde olduğu anlaşılmakla, kooperatif üyesi olması nedeniyle yüklenen görevi kötüye kullanma suçundan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ...'ın katılma talebinin reddine dair usul ve kanuna uygun olmayan 11/07/2012 günlü kararın kaldırılmasına, CMK'nın 237/2 ve 260. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak davaya katılan olarak kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Suçun 5237 sayılı Kanunun 53/1-d maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlendiği kabul edilmesine rağmen aynı Kanunun 53/5. maddesinin uygulanmaması,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafii, katılanlar vekili ve katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihet yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak mahkemenin alt sınırdan ceza tayinine dair uygulaması da dikkate alınarak hükümlere “Sanıkların suçu 5237 sayılı Kanunun 53/1-d maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işledikleri anlaşılmakla aynı Kanunun 53/5. maddesi gereğince sanıklar hakkında hükmolunan cezaların yarısı olan 1 ay 7 gün süreyle TCK'nın 53/1-d maddesindeki hak ve yetkileri kullanmalarının yasaklanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Anayasasının 40/2,5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 30/01/2007 gün, 2007/3-9 Esas ve 2007/18 sayılı; 05/07/2011 gün, 2011/2-148 Esas ve 2011/155 sayılı; 2011/1-175 Esas ve 2011/210 sayılı Kararlarına göre; gerek yüze karşı, gerekse gıyapta verilen hükümlerde başvurulabilecek yasa yolu, süresi, mercii ve şekillerinin belirtilmesi zorunlu olduğu halde, müşteki ...'ın yüzüne karşı verilen hükümde başvuru şekli ve mercii ile sürenin tefhim veya tebliğden itibaren başlayacağının gösterilmediği ve bu noksanlığın CMK'nın 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedeni sayıldığı, bu nedenle müştekinin 16/10/2012 havale tarihli dilekçesinin süresinde yapılmış eski hale getirme yoluyla temyiz isteği niteliğinde olduğu anlaşılmakla, kooperatif üyesi olması nedeniyle yüklenen görevi kötüye kullanma suçundan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ...'ın katılma talebinin reddine dair usul ve kanuna uygun olmayan 11/07/2012 günlü kararın kaldırılmasına, CMK'nın 237/2 ve 260. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak davaya katılan olarak kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Suçun 5237 sayılı Kanunun 53/1-d maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlendiği kabul edilmesine rağmen aynı Kanunun 53/5. maddesinin uygulanmaması,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafii, katılanlar vekili ve katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihet yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak mahkemenin alt sınırdan ceza tayinine dair uygulaması da dikkate alınarak hükümlere “Sanıkların suçu 5237 sayılı Kanunun 53/1-d maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işledikleri anlaşılmakla aynı Kanunun 53/5. maddesi gereğince sanıklar hakkında hükmolunan cezaların yarısı olan 1 ay 7 gün süreyle TCK'nın 53/1-d maddesindeki hak ve yetkileri kullanmalarının yasaklanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.