1) 02/06/2009 tarihli Asıl Karar:
5237 sayılı TCK'nun 204/1,53 maddeleri gereğince sanığın 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.
2) 24/06/2010 tarihli Ek Karar
Süre yönünden sanığın temyiz isteğinin reddine
Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29.05.2007 gün 7/114-113 sayılı kararında açıklandığı üzere gerek yüze karşı, gerekse gıyapta verilen hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolunun, süresinin, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin belirtilmesi gerekmekte olup, 24.06.2010 gün 2008/10 Esas, 2009/60 Karar sayılı temyiz talebinin reddine dair ek kararda başvurulacak yasa yolunun süresinin ve başvuru şeklinin gösterilmediği anlaşıldığından, temyizin süresinde yapıldığının kabulü ile 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme merciinin Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğundan, hukuki dayanaktan yoksun olan Mahkemenin "sanığın temyiz talebinin reddine" ilişkin anılan kararı kaldırılarak, sanığın yokluğunda verilen 02.06.2009 günlü ilk mahkumiyet hükmünün Tebligat Kanunun 35. maddesine göre tebliğ işleminin usulüne uygun bulunmaması nedeniyle "eski hale getirme ve temyiz talebi" yerinde görülmekle mahkemenin 02.06.2009 gün 2008/10 Esas, 2009/60 Karar sayılı ilk hükmünün yapılan incelenmesinde gereği görüşüldü;
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yeralan hak yoksunluğunun koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi ve hapis cezası ertelenmeyen sanık hakkında aynı kanunun 53/1-e bendinde sözkonusu edilen hak yoksunluğunun uygulanmamasına karar verilmesi;
Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususlarda 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinde verilen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan; hüküm fıkrasında yer alan 53. maddesinin tatbikine ilişkin paragrafın hükümden çıkartılarak yerine Esas No: 2011/7996
"sanığın, TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme, 1- fıkrada yazılı diğer haklardan ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına," yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.