Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 18/09/2014 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I- Sanık ... savunmanının temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık ... savunmanının temyizi “beraat” kararının gerekçesine yönelik olmadığı ve kararı temyiz etmesinde de hukuki yarar bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince temyiz talebinin isteme aykırı olarak REDDİNE,
II- Cumhuriyet Savcısının, sanıklar ..., ... ve ... hakkında yağma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelemesine gelince;
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
14.04.2010 tarihinde gece saat 22: 00 sıralarında, kardeş olan sanıklar ..., ... ve ...’ın, tarla satması nedeniyle 14.000 TL elde eden, babaları yakınan ...’a parada kendi haklarının da bulunduğu söyleyip talepte bulundukları, yakınanın kabul etmemesi üzerine sanıkların el ve işbirliği içerisinde yakınana bıçak çekip, basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralayarak 14.000 TL para ile yakınana ait cep telefonunu almak suretiyle kaçtıkları
olayda; sanıkların yağma suçundan mahkumiyeti yerine, kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 01.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.