CMK’nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat
2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.
Sanık hakkında, Muğla Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 18/09/2008 tarih ve 4305 sayılı kararı ile tescilli 1. derece doğal sit alanı içerisindeki tapulu taşınmazın etrafını izin almaksızın beton hatıllı beton direkler dikerek çevirdiği ve taşınmazda bulunan bir adet kızılçam ağacını motorlu testere ile kestiği iddiasıyla açılan kamu davası ile ilgili olarak; sanığın aşamalardaki savunmalarında taşınmazın kendisine ait olmadığını, arazinin etrafını tel örgü ile çevirmek suretiyle işçi olarak çalıştığını, çalışma alanı üzerinde bulunan bir adet ağacı da motorlu testere ile kestiğini, verilen talimata ve gösterilen krokiye göre hareket ettiğini, sit alanı olduğunu bilmediğini belirterek atılı suçlamayı kabul etmediği, bozma ilamı doğrultusunda dosya kapsamına alınan tapu kaydına göre suça konu taşınmazın ... adına kayıtlı olduğu, tanık ...’in beyanında suça konu yerin Amerika’da yaşayan arkadaşı ...'a ait olduğunu, kendisinden arazinin etrafına tel çektirilmesi konusunda ricada bulunması üzerine sanık ... ile anlaştığını beyan ederek sanığın savunmasını doğruladığı, ücret karşılığında işçi olarak çalışan sanığın izin almak gibi bir sorumluluğun bulunmadığı gibi dava konusu yerin niteliğini araştırma yükümlülüğünün de kendisinden beklenemeyeceği dikkate alınarak hakkında verilen beraat kararında isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla;
Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, sanığın suç işleme kastının bulunduğuna ilişkin mahkumiyete yeterli delil elde edilemediği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, eksik inceleme ile karar verildiğine, o yer Cumhuriyet savcısının kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 10/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.