"İçtihat Metni"
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Hakkı olmayan yere tecavüz
HÜKÜM
Beraat
Gereği görüşülüp düşünüldü

Köy merasına tecavüz suçundan yapılan yargılama sonunda Kilis 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.07.2008 gün ve 2006/864 esas ve 2008/319 sayılı kararı ile sanık hakkında verilen beraat hükmüne yönelik Hazinenin temyiz isteminin reddine dair, Dairemizin 17.04.2012 gün ve 2010/12293 esas ve 2012/12798 sayılı ilamına, "Maliye Hazinesinin açılan davaya katılma hakkı bulunduğundan, ret kararının kaldırılarak esasa ilişkin inceleme yapılması gerektiğinden bahisle" Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca itiraz edilmesi üzerine Dairemizce yeniden yapılan incelemede;
Sanık hakkında, ... tüzel kişiliğine ait meraya tecavüzden dolayı kamu davası açıldığı, kovuşturma aşamasında yapılan keşif, bilirkişi raporları ve celbedilen tapulama tutanağına göre, dava konusu taşınmazın Kürtüncük (Güvenli) köyü halkı tarafından kullanıldığı ve 108 nolu parselde mera olarak sınırlandırıldığı anlaşılmış ve Hazinenin suçtan zarar görme ihtimali bulunduğundan mahkemece davaya katılmasına karar verilmiştir.
5271 sayılı CYY'nın 237. maddesinin 1. fıkrasında; "mağdur, suçtan zarar gören gerçek ve tüzel kişiler ile malen sorumlu olanlar şikayetçi olduklarını bildirerek kamu davasına katılabilirler" hükmü düzenlenmiştir.
Kamu davasına katılmak için aranan "suçtan zarar görme" kavramı yasada açıkça tanımlanmamış, gerek Ceza Genel Kurulu gerekse Özel Dairelerin yerleşmiş kararlarında bu kavram "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılıp uygulanmış, buna bağlı olarak da dolaylı veya olası zararların, davaya katılma hakkı vermeyeceği kabul edilmiştir.
Nitekim bu durum, Ceza Genel Kurulunun 11.04.2000 gün ve 65-69 sayılı kararında, "kamu davasına katılmak için suçtan doğrudan doğruya zarar görülmesi
gerekir, dolaylı zararlar nedeniyle kamu davasına katılmak olanaksızdır", 04.07.2006 gün ve 127/180 ile 03.05.2011 gün ve 155-80 sayılı kararlarında ise; "dolaylı veya muhtemel zarar, davaya katılma hakkı vermez" şeklinde açıkça ifade edilmiştir.
Bir tüzel kişinin kamu davasına katılabilmesi için CMK.nun davaya katılmayı düzenleyen genel kural niteliğindeki 237. maddesinde belirtilen koşulun gerçekleşmesi, başka bir deyişle suçtan doğrudan zarar görmüş olması veya herhangi bir yasada, belirli bir tüzel kişinin bazı suçlardan açılan kamu davalarına katılmasını özel olarak düzenleyen bir hükmün bulunması gerekir.
Köy merasından yararlanma hakkı meranın tahsis edildiği köylüye, meranın idaresi, korunması, bakımı, gerektiğinde kiraya verilerek gelir sağlanması ise köy muhtarlığına aittir. Hazinenin köy merası üzerinde zilyetliği veya tasarruf yetkisi bulunmamaktadır. Köy meraları, bilinmeyen çok eski tarihlerden beri köylünün müşterek yararlandığı yerlerdendir. Tasarruf hakkı olmadığı, kendi kullanamadığı gibi başkalarına da kiraya verip gelir sağlayamadığı bir taşınmaza vaki müdahaleden dolayı Hazinenin doğrudan zarar gördüğü söylenemez. Nitekim Ceza Genel Kurulunun 21.02.2012 gün, 279/55 sayılı kararında parada sahtecilik suçlarından Merkez Bankası ve Hazinenin doğrudan zarar görmediği, bu suçu takip etme görevinin bulunmadığı belirtilerek davaya katılamayacağı kabul edilmiştir. Ceza Genel Kurulunun 27.03.2012 gün, 263/118 sayılı kararı da aynı doğrultuda olup parada sahtecilik suçundan açılan davaya katılmak için doğrudan zarar görme koşulunun gerçekleşmesi aranmış, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının "parada sahtecilik suçunun ülke ekonomisine zarar verdiği, alım gücünün düşmesine yol açtığı, ülkenin ekonomik itibarının azaldığı" görüşüyle Hazinenin müdahale hakkı bulunduğuna ilişkin itirazları yerinde görülmemiştir.
Bu itibarla, sanığa yüklenen ... tüzel kişiliğine ait meraya tecavüz suçundan doğrudan zarar gören köy tüzel kişiliği olup, doğrudan zarar görmeyen ve bu suçu takip etme görevi de bulunmayan hazinenin kamu davasına katılma hak ve yetkisi bulunmadığı gibi yerel mahkemece verilen katılma kararı da hükmü temyize hak vermeyeceğinden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görülmediği cihetle, 6352 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı Kanunun 308. maddesinin 3. fıkrası gereğince dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine, 25.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.