Mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28/03/2014 günlü kenar yazısı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Hükümlü ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;
Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Olay tarihinde gündüz vakti hükümlü ve suç ortaklarının, yakınanın marketlere mal dağıttığı sırada yakınana silah göstererek araba ile birlikte ıssız bir yere götürdükleri, burada şirkete ait araç içerisindeki kasayı açmaya çalıştıkları, kasayı açamayınca yakınanın üzerinde bulunan şirkete ait para ve 3 karton sigara ile yakınana ait cep telefonunu ve cüzdanını almaları şeklinde gelişen olayda, sanık ...'nın eyleminin bir bütün halinde 765 sayılı TCK'nın 499/1-1. cümle ve 62. maddesindeki suçu oluşturduğu, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nın aynı suça uyan 149/1-a,c, 53 ve 109/2-3, a, b, 53. maddelerinden, 5237 sayılı TCK.nın 7/2,5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında lehe olan Yasanın yerinde yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, ilk hükümdeki cezayı geçmemek üzere infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 19/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.