"İçtihat Metni"

Mühür bozma suçundan sanıklar ... ve ...’ın yapılan yargılanmaları sonunda; atılı suçtan sanık ...'ın beraetine, sanık ...'nın mahkümiyetine dair, Adana 6. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 19/12/2006 gün ve 2006/484 Esas, 2006/790 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ve Yüksek 4. Ceza Dairesi'nden gönderme kararı ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Delilleri, takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık ... hakkında verilen beraet hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün tebliğname gibi ONANMASINA,
Sanık ... hakkında kurulan mahkümiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;
Mahkümiyet hükmüne esas alınan 06/01/2006 tarihli mühürleme ve 19/01/2006 tarihli mühür bozma tutunaklarının asılları veya onaylı örnekleri dosya arasına getirtilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
5237 sayılı TCK nun 50/2. madde ve fıkrasında belirtilen "suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse; bu ceza artık adli para cezasına çevrilmez." hükmüne aykırı şekilde mahkemece 5237 sayılı TCK nun 203. maddesinde düzenlenen suça özgü hapis cezası takdir ve tercih edilmiş olmasına rağmen bu cezanın daha sonra adli para cezesına çevrilmiş olması,
Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/10/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.