Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; İstanbul Anadolu 3. İş Mahkemesi’nin 2012/386 Esas sayılı dosyasında davalının işe iade davası açtığını cevap dilekçesinde karşı dava açarak davalının müvekkili şirkete ait iş yerinde çalıştığı dönemde iş avansı aldığını bunları şirket işlerinde kullandığına dair belge ibraz etmediğini iddia ederek 7.500.00 TL, 21.315.44 USD ve 44.300.00 GBP, 32.728.30 TL ve 27.837.31 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının talep ettiği 21.315.00 USD'nin ödendiğini, söz konusu ödemelerin tamamının firmalara yapılan ödemeler olduğunu, 3. Şahıslara yapılan ödemelerde müvekkilinin kusuru ve talimatının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
Davalı,işverene ait işyerinde genel müdür yardımcısı olarak çalışmış, davacı işveren davalı işçiden çalıştığı dönemde çeşitli tarihlerde yapılan iş avansı ödemelerinin tahsilini talep etmiş, davacı vekili verdiği dilekçe ile sözü edilen alacaklardan 44.300 Sterlin ile 32.728.30 TL kısmından feragat ettiklerini açıklamıştır.15.06.2015 tarihli duruşmadaki beyanında ise bu davanın konusunun 7.500 TL ile 21.315. USD olan kapatılmayan iş avansı ile ilgili olduğunu açıklamış ve feragata yönelik beyanlarını tekrarlamıştır. Ancak davaya konu taleplerden 27.837.31 TL zarar tazmini talebi yönünden feragat bulunmadığı halde davacı vekilinin talep ettiği alacaklar arasında sözü edilen dava konusu miktar yer almamıştır.
Mahkemece hukukçu bilirkişiden rapor alınmış, davalının yurtdışında kurulan şirket ortağı olduğuna dair bir belgenin dosyada yer almadığı, davalı işçiye ödenen 7.500 TL ile 21.315. USD ‘nin davalı uhdesinde kalmadığını, davacıya ait şirket için kullanıldığı belirtilmek suretiyle davaya konu iş avanslarından davacı işçinin sorumlu olmadığı belirtilmiştir. Mahkemece davacının sunduğu dekontlardan yapılan ödemelerin davalı işçi uhdesinde kaldığının belirlenemediği, yurtdışında kurulan şirket işlemleri için kullanıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Öncelikle belirtmek gerekir ki dava dilekçesinde yer alan dava konusu 27.837.31 TL bakımından Mahkemece olumlu-olumsuz bir karar verilmemesi hatalıdır.
Öte yandan dosya içinde yurtdışında kurulduğu belirtilen şirketle ilgili olduğu iddia edilen davalının da imzası bulunan İngilizce metin dosyaya sunulmuş olup Mahkemece bu yönde bir değerlendirme yapılmamış ve taraflardan belgeye karşı diyecekleri sorulmamıştır.
Dosya içinde davalıya 14.190 USD ve 7.125 USD olmak üzere toplam 21.315 USD tutarında ödeme yapıldığına dair dekontlar bulunmakta olup yapılan bu ödemelerin davalı işçi uhdesinde kalıp kalmadığı ya da ne için kullanıldığı noktasında gerekirse mali müşavir bir bilirkişiden rapor alınarak sonuca gidilmesi gerekirken hukukçu bilirkişiden alınan rapor üzerine değerlendirme yapmak suretiyle karar verilmesi hatalıdır. Aynı zamanda dosyadaki İngilizce metinler değerlendirilmeli, davalıya yapılan 21.315 USD ödemenin davalı uhdesinde kalıp kalmadığı tespit olunarak hüküm kurulmalıdır.
Aynı zamanda dosyada cari hesap dökümleri bulunmaktadır. Davalı işçinin sonuç olarak 44.729.98 TL borçlu olduğu ve davaya konu 7.500 TL ile 21.315 USD ödemenin bunun içinde olduğu davacı işveren tarafından belirtilmiş olmakla bu yönde de mali müşavirden denetime elverişli rapor alınmalı, sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece hukukçu bilirkişiden alınan rapor üzerine ve eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
F) SONUÇ:
Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 02.07.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.