Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan "kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma" suçuna ilişkin mahkumiyet hükmünden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la TCK.nın 191. maddesindeki uyuşturucu madde bulundurma suçunun yeniden düzenlenmesi, aynı Kanun'la 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddesinin 2. fıkrası gereğince uyarlanması sonucu "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" ve koşulları gerçekleştiğinde CMK.nın 231. maddesinin 10. fıkrası uyarınca "davanın düşmesine" karar verilmesi hususunun değerlendirilip değerlendirilmediğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık ...'in, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazı ile sanık ...'ın, sübuta yönelik temyiz itirazının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 18.01.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
8. Ceza Dairesi - E. 2019/24653 - K. 2022/775
Yargıtay Kararı
Künye Bilgileri
| Daire | 8. Ceza Dairesi |
| Esas No | 2019/24653 |
| Karar No | 2022/775 |
| Karar Tarihi | 18.01.2022 |
Karar Metni
"İçtihat Metni"
Gereği görüşülüp düşünüldü