TCK'nın 85/2,62 maddeleri gereğince mahkumiyet hükmüne ilişkin temyiz isteminin reddi.
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin reddine dair karar, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığa gerekçeli kararın usulüne uygun tebliğ edilmediği anlaşılmakla, mahkemenin 14.03.2013 tarih 2013/211 Değişik iş sayılı "temyiz talebinin süre yönünden reddine" dair ek kararının kaldırılarak dosyanın esastan incelenmesinde:
Sanığa ait Gülhane Askeri Tıp Akademisinin 28/08/2002 tarih ve 9135 nolu raporuna göre, "hastanın dil hareketleri ileri derecede kısıtlıdır. Dilin sağa, sola deviasyonu protrüzyonu elevasyonu yoktur. İleri derecede orel fez disfajisi mevcut" olduğunun tespit edildiği, mahkemece sanığın duyabildiği fakat konuşmasında zorluk olduğunun gözlemlendiğinin tutanağa aktarıldığı dikkate alındığında, TCK'nın 33 maddesi anlamında sağır ve dilsiz olmayan sanığa CMK'nın 150/2 maddesi gereğince zorunlu olarak müdafii atanması gerekmediği anlaşıldığından tebliğnamedeki 1 nolu, sanığın kusurunun yoğunluğu, dosyaya yansıyan kişiliği dikkate alındığında hükmedilen hapis cezasının TCK'nın 50 maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmemesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki 2 nolu bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 16/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.