Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra

1- Sanık hakkında takdiri indirim uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 62/1 maddesi yerine TCK'nun 62 maddesinin yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,
2- Cezanın infazının CMK'nun 326/son gereği sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek 5 ay hapis ve 1.000 TL adli para cezası olarak infazı yerine 5 ay hapis ve 1000 TL adli para cezası olarak cezalandırılmasına karar verilmesi,

3- Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı gözönünde bulundurularak hüküm oluşturulmasının gerekmesi,

4- Dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi atfı yapılmadan ve TCK'nun 54/4. maddesi yerine TCK'nun 541. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/l. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

1- Hükmün 3. fıkrasından "62." ifadesinin çıkartılarak yerine "62/1." ifadesinin eklenmesi,

2- Hükmün 5. fıkrasından "ile cezalandırılmasına," ifadesinin çıkartılarak yerine "olarak infazına," ifadesinin eklenmesi,

3- Hükümden TCK.nun 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine “24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi,

4- Hükmün müsadere kısmından "5237 Sayılı TCK'nın 54," ibaresinin çıkarılmasına yerine "5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi delaletiyle TCK'nun 54/4." ibaresinin eklenmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.05.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.