Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Olay gecesi sanıkların müştekiye ait kamyonun deposundan mazot çalması şeklinde gerçekleşen eylemin, mazot deposu kapağının kilitli olması halinde 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyan suçu, kilitli olmaması halinde ise aynı Yasanın 142/1-e maddesine uyan suçu oluşturacağı, mahkemece mazot deposu kapağının kilitli olup olmadığı araştırılmamışsa da her iki fıkrada öngörülen ceza miktarının aynı olması karşısında, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca hüküm kurulması, sonuca etkili görülmediğinden, adli sicil kaydına göre, tekerrüre esas teşkil eden mahkumiyeti bulunan sanık ... hakkında hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddesi uyarınca, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 22/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.