Temyiz süresinin geçmesinden doğan sonuçları ortadan kaldırmak üzere başvurulan eski hale getirme talebiyle ilgili olarak değerlendirme yapma ve karar verme yetkisinin CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'a ait bulunmasına rağmen yerel mahkemece bu istemle ilgili olarak verilen kararların hukuken geçersiz ve yok hükmünde bulunduğu belirlenip, sanık ...'in eski hale getirme talebinin kabulüne ilişkin 26.04.2016 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 19. maddesinde “tebligatın yapıldığı tarihte kişinin cezaevinde hükümlü veya tutuklu olarak bulunması halinde tebligatın cezaevi müdür veya memuru aracılığıyla yapılması gerektiği’’ düzenlemesine yer verildiği; somut olayda, sanık ...'in yokluğunda verilen hükmün 25.02.2016 tarihinde sanıkla aynı konutta ikamet eden ve eşi olduğunu belirten şahsa yapıldığı, ancak UYAP sisteminden yapılan incelemede tebligat tarihinde sanık ...'in Akçakale 1 No.lu Açık Ceza İnfaz Kurumu’nda bulunduğu, bu nedenle yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla; sanığın eski hale getirme talebinin yerinde ve öğrenme üzerine yaptığı 12.04.2016 tarihli temyizin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçların oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanık ... ve sanık ...'in bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 29.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
8. Ceza Dairesi - E. 2020/19403 - K. 2022/11152
Yargıtay Kararı
Künye Bilgileri
| Daire | 8. Ceza Dairesi |
| Esas No | 2020/19403 |
| Karar No | 2022/11152 |
| Karar Tarihi | 29.06.2022 |
Karar Metni
"İçtihat Metni"
Gereği görüşülüp düşünüldü