Hükümlülük ve müsadere
Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine göre sanığın bir sebebe dayanmayan temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak:
1- Adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı ile bir gün karşılığı tayin olunan miktarın çarpılması sırasında dayanak kanun ve maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,
2- Hapis cezası yanında tayin edilen adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının da alt sınırdan uzaklaşarak tayin edildiği ve 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesine göre üst sınırın 100 tam gün olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde fazla ceza tayini,
Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, gün birim üzerinden tayin edilen para cezasının adli para cezasına çevrildiği fıkranın hükümden çıkarılması, adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı ile bir gün karşılığı tayin olunan miktarın çarpılmasına ilişkin kısmın başına “TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca” ibaresinin yazılması ve hükümden, hapis cezası yanında tayin olunan adli para cezasına esas alınan 120 birim gün sayısı ''100 gün'', TCK.nın 62. maddesinin uygulanması sonucu
belirlenen 100 gün ''83 gün'' ve 52. maddesi uyarınca tayin olunan 2000 TL. adli para cezası da '' 1660 TL.'' denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 24.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.