Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ...’ın adli sicil kaydı incelendiğinde tekerrüre esas alınabilecek mahkumiyetleri içinde en ağırı olan İzmir 21. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2006/187 E. 2006/39 K. sayılı ilamına konu TCK’ın 142/2-b maddesi gereği hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasına ilişkin hükümlülüğünün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Soruşturma aşamasında dinlenen tanık ... ve katılanın beyanlarından hırsızlık olayının saat 20.30 sıralarında gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında, UYAP'tan alınan güneş doğuş batış çizelgesine göre, suç tarihinde yaz saati uygulamasıyla birlikte güneşin batış saatinin 19.43 olduğu, gece başlangıcının 20.43 olacağı buna göre hırsızlık suçunun gündüz sayılan zaman dilimi içinde işlendiğinin kabulü gerektiği gözetilmeden ve suçun gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde tartışılmadan sanıklar hakkında TCK’nın 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.