Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra
Gıyabi mahkumiyet hükmünün, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 29. maddesine aykırı olarak Türkiye'de adresi bilinmeyen ve Suriye uyruklu olan sanığın kolayca ulaşma ve tebligatı öğrenme olanağını kısıtlayan Resmi Gazete yoluyla ilanen tebliğ edildiği, bu nedenle anılan tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanununun 29/1. maddesi uyarınca usulsüz olduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz istemi öğrenme üzerine süresinde kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;
Mahkemeye gelmemiş olan sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen ve ancak derhal beraat kararı verilebilecek hallerle sınırlı olarak uygulama yeri bulunan 5271 sayılı CMK'nun 193. maddesinin söz konusu olayda uygulanmasının mümkün bulunmadığı da anlaşılarak sanığın savunması alınmadan yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair hususları incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.