Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, dosya kapsamında toplanan delillere ve esasen davalının savunmasında borcun davacı ile bir ilgisinin olmadığını beyan etmiş olmasına göre davanın tümü ile kabul edilmesi gerekirken kısmen kabul kararı verilmiş olması isabetli değil ise de temyiz edenin sıfatına göre bu husus bozma nedeni yapılmamıştır. Bu kapsamda davalının aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalının vekalet ücretine yönelik temyiz itirazına gelince; Mahkemece, yapılan yargılama sonunda davanın 414,00 TL yönünden kısmen reddine ve davalı lehine red edilen miktar üzerinden hesaplanan 49,68 TL vekalet ücretine karar verilmiştir. Karar tarihinde yürürlükte bulunan 2012 yılı A.A.Ü.T 12. maddesinin 2. fıkrasına göre 3.333,33 TL'ye kadar olan davalarda avukatlık ücreti İcra Mahkemelerinde takip edilen davalar için öngörülen maktu ücrettir. Buna göre red edilen miktar olan 414,00 TL'yi geçmemek üzere tarifede belirlenen 400,00 TL vekalet ücretinin davalıya verilmesine karar verilmesi gerekirken, A.A.Ü.T.'nin 12/2. maddesi gözardı edilerek tarifenin üçüncü kısmına göre hesaplanan ücrete karar verilmiş olması isabetsiz, davalının temyiz itirazı bu nedenlerle yerinde ise de, yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden kararın 4. bendi olarak “Kendisini vekille

temsil ettiren davalı yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T. 12/2.maddesi uyarınca hesaplanan 400,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,” sözlerinin yazılarak kararın bu şekilde düzeltilmesi gerekmiştir.

Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenle, kararın düzeltilen şekli ile ONANMASINA, karar düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine, 24.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.