Mahkûmiyet
İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.
14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3.000 TL’ye kadar (3.000 TL dahil) para cezaları kesin nitelikte olup buna göre mahkemece sanık ... hakkında hakaret suçundan doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarı itibariyle kesin olması nedeniyle temyizi mümkün bulunmadığından, anılan hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince Reddiyle, incelemenin sanıklar haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Mağdurenin aşamalardaki çelişkili anlatımları, savunma ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, olay günü yirmiüç yaşındaki mağdurenin, sokakta yürüdüğü sırada yanına gelen sanık ...'ın aracına rızasıyla binmesinin ardından yoldan aldıkları sanık ...'la beraber gittikleri pansiyonun önünde aşağı indikleri, burada mağdurenin pansiyona girmek istememesi nedeniyle taraflar arasında çıkan tartışmanın büyümesi üzerine sanıkların darp ederek araca bindirdikleri mağdureyi oturduğu mahalleye götürüp bıraktıkları ve mevcut haliyle sanıkların müsnet suçu cinsel amaçla işlediklerini kabule yeter, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşıldığından, haklarında 5237 sayılı TCK'nın 109/2, 109/3-b. maddeleri ile belirlenen cezaların koşulları oluşmadığı halde aynı Kanunun 109/5. maddesi ile arttırılması suretiyle fazla tayini,
Sanıkların araca bindirdikleri mağdureyi olayla ilgili adli soruşturma başlatılmadan önce güvenli bir yerde bıraktıklarının anlaşılması karşısında haklarında TCK'nın 110. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,
Kanuna aykırı, sanıklar müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.