Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
Davacı vekili, davacının müflis şirketten olan alacağının iflas masasına kaydına ilişkin taleplerinin davalı ... idaresince reddedildiğini, kararın doğru olmadığını ileri sürerek, reddedilen dava konusu alacağın davalı müflis şirket iflas masasına kayıt ve kabulünü talep ve dava etmiştir.
Davalı ... idaresi vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının talebine dayanak iş mahkemesi kararının 01.02.2000- 25.09.2008 arasında çalışılan döneme ilişkin işçi alacaklarını kapsadığı ancak dava dışı işçinin davalı müflis işveren bünyesinde 30.04.2002-20.03.2007 arasında çalışmış olduğu, sözleşme gereğince işçilik alacaklarından sorumlu olan müflis şirkete yalnızca işçinin bünyesinde çalıştırıldığı sürelerle sınırlı olarak rücu edilebileceği ayrıca davacı ödemesi davalının iflasından sonra gerçekleştiğinden faiz isteminin yerinde olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 8.746,70 TL'nin iflas masasına kayıt ve kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Yasası'nın 13/j maddesi uyarınca temyiz eden davacıdan harç alınmasına yer olmadığına,
karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 17.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.