SUÇLAR: Hakaret, kasten yaralama
HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen istinaf başvurusunun esastan reddi kararının ve temyiz isteminin reddine dair ek kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin kararları temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında,
1. Hakaret ve kasten yaralama suçlarından İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik olarak Bölge Adliye Mahkemesince, sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine,
2. İstinaf başvurusunun esastan reddi kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince 17.12.2019 tarihli ek kararla kasten yaralama suçu yönünden temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 296. maddesi uyarınca reddine,
karar verilmiştir.
Sanık müdafii 25.12.2019 ve 27.12.2019 tarihli temyiz dilekçelerinde belirttiği sebeplerle hükümlerin bozulması isteminde bulunmuştur
Hakaret Suçu Yönünden
1. Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak sanık savunması, katılan ve tanık anlatımları ile tüm dosya kapsamı karşısında, temyiz sebebi olarak ileri sürülen hususlarda Mahkemenin takdir ve gerekçesi yerinde bulunmuştur.
2. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,
Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,
Anlaşıldığından, yapılan incelemede isabetsizlik görülmemiştir.
A. Kasten Yaralama Suçu Yönünden
5271 sayılı Kanun'un 286/2- (d) maddesinde yer alan "… ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adlî para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararlarının temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ve aynı Kanun'un 296/1. maddesinde yer verilen; "... temyiz edilemeyecek bir hüküm temyiz edilmiş [ise] …, hükmü temyiz olunan bölge adliye veya ilk derece mahkemesi bir karar ile temyiz istemini reddeder." şeklindeki hüküm birlikte değerlendirildiğinde, sanık müdafii tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 296/2. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
B. Hakaret Suçu Yönünden
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair yönlerden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık olmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Bodrum 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
15.10.2024 tarihinde karar verildi.