Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Ceylanpınar Asliye Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar vermiştir.
Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Özetle mahkemenin sadece dört yaşında olan katılan mağdurenin beyanına itibar ettiğine, taraflar arasında husumetin bulunduğuna ve bu nedenle müvekkiline iftira atıldığına, mahkumiyet kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.
Mağdurenin katılan annesinin, sanığın evine olayı öğrenmesi üzerine tek başına gittiğini söylemesine rağmen, sanık ve sanığın kızı olan tanık ...'nın evde otururken katılan mağdurenin anne ve babasının birlikte geldiklerini beyan ettikleri, mağdurenin babasının olayı aynı gün öğrenmesine rağmen üç gün sonra öğrendiğine ilişkin beyanı, tanık ...'nın olay günü saat 8: 30 da işten eve geldiğini ve saat 09: 00 da babası olan sanığın evden çıktığını ifade etmesi, savunma ve tüm dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ceylanpınar Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği farklı gerekçe ile Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
08.10.2024 tarihinde karar verildi.