HÜKÜMLER: Mahkumiyet
Sanık hakkında kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile sanığın, ders çalışmak için eve gelen mağdurelerin cinsel bölgelerine dokunması şeklinde gerçekleştirdiği kabul edilen eylemleri neticesinde sanık hakkında her iki mağdureye karşı ayrı ayrı çocuğun cinsel istismarı suçundan ayrı ayrı mahkumiyetine karar verilmiştir.
Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği
Mahkemenin yeterince araştırma yapmadan eksik araştırma ile hüküm kurduğuna, mağdurelerin beyanlarının soyut ve tutarsız olduğuna, mağdurelerin birbirlerinden etkilenerek beyanlarıda bulunduklarına, açıklanan nedenlerle sanık hakkındaki kararın bozulması gerektiğine yöneliktir.
Mahkemenin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, kurulan hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.
Sanığın mağdureler üzerinde gözetim yükümlülüğü bulunduğu düşünülmeden sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/3-d maddesi uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz isteğinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
08.10.2024 tarihinde karar verildi.