İNCELENEN KARARIN;
1-Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/04/2017 tarihli ve 2011/2 Esas, 2017/117 sayılı Kararı ile; atılı suçlardan mahkumiyet,
2-Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin 27/10/2017 tarihli ve 2017/1665 Esas, 2017/1684 sayılı Kararı ile; istinaf başvurularının esastan reddi.
Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Eylem sayısı nazara alınarak TCK’nin 43. maddesine göre yapılacak artırım oranının da hak, nesafet ve cezanın bireyselleştirilmesi ölçütlerine uygun bir şekilde aynı Kanun’un 3 ve 61. maddeleri uyarınca alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin eksik ceza tayin edilmesi ile yüklenen suçları TCK'nin 53/1-a madde-fıkra-bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında, 53/5. maddesi uyarınca, ayrıca, cezasının infazından sonra işlemek üzere, hükmolunan cezaların yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin nazara alınmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamış, 15/06/2006-13/03/2009 arası olan suç tarihlerinin gerekçeli karar başlığında 13/03/2009 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.
Delillerle iddia ve savunma, yapılan yargılama göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan ilk derece mahkemesince kurulan mahkumiyet hükümlerine karşı istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar usul ve kanuna uygun olduğundan 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik sanık müdafin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile hükümlerin ONANMASINA 25/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.