İstinaf başvurusunun esastan reddi
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, davaya konu sözlerin bütün halinde görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturacağı, ayrıca kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçunu oluşturmayacağına, bu sebeple hakaret suçundan beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.
Sanığın, katılana söylediği iddia ve kabul olunan sözlerin söyleniş bütünlüğü içerisinde değerlendirildiğinde, 5237 sayılı Kanun'un 265. maddesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunun unsuru olan muhatabın kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit niteliğinde olduğu ve görevi yaptırmamak için direnme suçunun tehdit unsurunu oluşturduğu gözetilmeksizin, görevi yaptırmamak için direnme suçundan hüküm kurulması ile yetinilmesi yerine sanık hakkında hakaret suçundan ayrıca mahkûmiyet hükmü kurulması,
Hukuka aykırı görülmüştür.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun'un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Görele Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
07.10.2024 tarihinde karar verildi.