5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/2,50/4. maddeleri gereğince mahkumiyet.
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan; sanık müdafinin de, sanığın cezasının ertelenmesi veya hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığa verilen adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında yasal dayanak olan 5237 sayılı TCK'nın 50/1-a ve 52/2. maddelerinin hükümde gösterilmemesi,
Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olup hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün gün para cezasının belirlendiği (5.) bendine "5237 sayılı TCK'nın 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca" şeklindeki ibarenin eklenmesi hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.