Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15/04/2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;
1- Sanığın suç tarihinde müştekinin işlettiği işyerinden müştekinin soruşturma aşamasında alınan beyanına göre 35,00 TL parayı çaldığının anlaşıldığı olayda; suça konu paranın miktarının az oluşu göz önüne alınarak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
2- Sanığın suç tarihinde müştekinin işlettiği işyerinden 35,00 TL parayı çaldıktan sonra bir ihbarı değerlendiren kolluk görevlilerince aynı gece şüphe üzerine durdurulduğu, yapılan üst aramasında 21,00 TL kadar bozuk paranın çıktığı, sanığın suçu ikrar edip henüz olaydan haberi olmayan müştekinin işyerinden 18,50 TL para çaldığını beyan ederek müştekiye ulaşılmasını ve 18,50 TL miktarındaki paranın iadesini sağladığının anlaşılması karşısında, soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmî iade nedeniyle müşteki ...’dan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının bulunup bulunmadığı sorularak, sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 20/04/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.