SUÇLAR: Çocuğun cinsel istismarı, cinsel taciz
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
Sanık hakkında katılan mağdureler ... ile ...'e karşı ayrı ayrı çocuğun cinsel istismarı ve katılan mağdure ...'ya karşı cinsel taciz suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davalarının yapılan yargılaması sonucunda, İstanbul Anadolu 19. Asliye Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın katılan mağdurelere karşı ayrı ayrı atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmiştir.
Sanığın üzerine atılı çocuğun cinsel istismarı suçunu düzenleyen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103/1 maddesinde 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun'la yapılan değişiklik sonrası öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla bu suç ile bağlantılı işlenen diğer suçla ilgili davaya bakma, delilleri değerlendirme ve suç vasfının tayini ile buna göre lehe kanunu belirleme görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek 5235 sayılı Kanun'un 12 ve 5271 sayılı Kanun'un 4. maddeleri gereğince görevsizlik kararı verilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hukuka aykırılık bulunmuştur.
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Anadolu 19. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden esası incelenmeyen hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
02.10.2024 tarihinde karar verildi.