SUÇLAR: Çocuğun cinsel istismarı, kasten yaralama
HÜKÜMLER: Mahkumiyet, beraat
Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.03.2016 tarihli ve 2015/117 Esas, 2016/57 Karar sayılı kararının, sanık müdafii ve mağdur vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:
A. Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden
Kayden 12.07.1996 doğumlu olan mağdurun beyanın alındığı 12.07.2014 günlü celsede on dokuz yaşının içinde olup sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında Baroca atanan vekilinin katılan mağdur vekili sıfatı bulunmadığı anlaşılmakla, aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği sanık hakkındaki hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, hükümlerin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305/1. maddesi gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, mağdur vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden
Sanık hakkında kasten yaralama suçundan hükmolunan netice cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi uyarınca hükmün kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteğinin karar tarihi itibarıyla 5320 sayılı Kanun’un 8/1. ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
01.10.2024 tarihinde karar verildi.