Yapılan ön inceleme neticesinde; temyiz isteminin reddine dair ek kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.İlk Derece Mahkemesince hakaret suçundan sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.
2. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararı ile istinaf isteminin esastan reddine kararı verilmiştir.
3. 04.12.2019 tarihli ek karar ile temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.
Katılan vekilinin temyiz istemi; sanığın saldırıyı başlatan kişi olduğuna ve sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.
24.10.2019 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 29. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/3. fıkrası ve aynı Kanun'un geçici 5. maddesinin (f) fıkrasına göre, 5271 sayılı Kanun'un 286/3. fıkrasında yapılan düzenlemenin, 7188 sayılı Kanun'un yayımlandığı tarihten itibaren 15 gün içerisinde talep edilmesi koşuluyla anılan maddede belirtilen suçlarla ilgili olarak bölge adliye mahkemelerince verilmiş kesin nitelikteki kararlar hakkında uygulanacağının belirtilmesi karşısında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 125/1. fıkrasında düzenlenen hakaret suçunun bu kapsamda olmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 296/2. fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Sakarya 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
01.10.2024 tarihinde karar verildi.