Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık ...'un sanığın satın aldığı çalıntı demir levhaları başka bir hurdacıya satması nedeniyle ele geçirilememesi ve bu anlamda katılanın zararının giderilememesi nedeniyle CMK'nın 231. maddesinin uygulanmamasına ilişkin gösterilen gerekçeler yeterli bulunduğundan tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, sanık hakkında suç eşyasının satın alınması suçu nedeniyle hüküm kurulurken eylemine uyan TCK'nın 165.maddesi uyarınca belirlenen 6 ay hapis ve 5 gün adli para cezasından, aynı Kanun'un 62.maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken, hesap hatası sonucu 5 ay hapis ve 4 gün adli para cezası yerine 5 ay hapis ve 3 gün adli para cezasına karar verilerek aynı Kanun'un 50. maddesi uyarınca 80 TL yerine, 60 TL adli para cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, gerekçeli karar başlığına “25/06/2011” olan suç tarihinin “27/06/2011” olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş, sanık ... hakkında TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanması hususunda bir karar verilmemişse de, anılan madde ve fıkrada belirtilen hak yoksunluklarının uygulanması hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olup 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının sanıklar hakkında uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 11.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.