Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Mahkemece davalı lehine reddedilen miktar üzerinden nispi şekilde hesaplama yapılarak 1.315 TL vekalet ücretine hükmedilmiş isede, taktiri indirim hariç reddedilen 25.325,44 TL. üzerinden yürürlükte bulunan AAÜT.sinin 13/1 maddesi uyarınca 3.039.41 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken daha azına hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HMK Geçici 3. maddesi atfıyla HMUK 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.
Hüküm fıkrasının 10 nolu paragrafındaki "1.315" rakamının çıkartılarak yerine "3.039,41" rakamının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 28/09/2018 tarih ve 2018/2 E, 2018/8 K, sayılı İBK, uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nispi temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 27.03.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.