Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
İşyeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanıklar ile suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi ile uygulama yapılmaması karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
Hüküm kurulurken koşulları oluştuğu halde, 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi ile uygulama yapılmamış ve suça sürüklenen çocuk ...'ün suç tarihinde 18 yaşını tamamlamamış olması ve daha önce hapis cezasına mahkum edilmediğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi gereğince, işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan hükmedilen kısa süreli hapis cezasının aynı Kanunun 50/1. maddesinde öngörülen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemiş olması; kabule göre ise, suça sürüklenen çocuk ... hakkında TCK'nın 119/1-c maddesi ile uygulama yapılması halinde sonuç cezanın 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası olarak belirlenecek olması ve bu cezanın da kısa süreli olmaktan çıkacak olması nedeniyle, Ceza Genel Kurulu'nun 04.03.2008 tarih ve 2008/47-43 sayılı kararında da belirtildiği üzere; yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkan hafif sonuç cezadan, ikinci kez mahkumiyetin sonuçlarını da kapsayacak şekilde yararlandırılmasını sağlayacak, sanığa daha önce bir kez tanınmış olan atıfet genişletilmek suretiyle hakkaniyete aykırı sonuçların doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açılmış olacağından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiileri ile sanık ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 09/06/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.