SUÇLAR: Tehdit, hakaret
HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi
Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir.
Hakaret suçu yönünden sanık hakkında kurulan hükmün yapılan ön incelemesi neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında tehdit ve hakaret suçlarından mahkumiyet kararı verilmiştir.
2. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.
3. Tebliğnamede karar tarihinden sonra yürürlüğe giren ve 5271 sayılı Kanun'un 251. maddesinde düzenlenen basit yargılama usulüne ilişkin düzenleme ve Anayasa Mahkemesi kararı çerçevesinde hükmün bozulması gerektiği görüşü belirtilmiştir.
Sanık müdafiinin temyiz istemi, hekim olan katılanın alkollü olması sebebiyle sanık ile ilgilenmediğine, buna karşın sanığın hakaret veya tehdit etmediğine, sanığın ablası ve eniştesi olan tanıklara itibar edilmemesinin hukuka aykırı olduğuna, aleyhine delil bulunmadığına, kamera kayıtlarının araştırılmadığına ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
1. Olay yeri olan hastane yöneticisi tarafından gönderilen 04.05.2016 tarihli yazı içeriğinde kamera kayıtlarının bulunmadığının bildirildiği görülmüş, temyiz sebebi olarak ileri sürülen haksız tahrik hükümlerinin uygulanabilmesi için aranan koşulların oluşmadığı anlaşılmış ve katılan ile tanık beyanları doğrultusunda sanığın mahkumiyetine karar verilmesine ilişkin Mahkemenin takdir ve gerekçesinde bir hukuka aykırılık görülmeyerek sanığın temyiz sebeplerinin reddi gerekmiştir.
2. Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu, cezanın kanuni bağlamda uygulandığı belirlenerek yapılan incelemede sair temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir
A. Tehdit Suçundan Kurulan Hükme İlişkin
5271 sayılı Kanun'un 286/2-d maddesinin 15.02.2019 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 27.12.2018 tarihli ve 2018/71 Esas, 2018/118 Karar sayılı kararı ile iptal edilmesinden önce Bölge Adliye Mahkemesi'nin karar tarihinde yürürlükte olan şekli uyarınca, "ilk derece mahkemelerinin görevine giren ve kanunda üst sınırı iki yıla kadar (iki yıl dâhil) hapis cezasını gerektiren suçlar ve bunlara bağlı adli para cezalarına ilişkin her türlü bölge adliye mahkemesi kararları"nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Hakaret Suçundan Kurulan Hükme İlişkin
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca İstanbul 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.09.2024 tarihinde karar verildi.