SUÇLAR: Hakaret, tehdit
HÜKÜMLER: İstinaf başvurusunun esastan reddi
Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; kesin nitelikte bulunduğu belirlenmiştir.
Sanık hakkında hakaret suçundan verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ
1.İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında hakaret ve tehdit suçlarından mahkûmiyetine,
2.Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi kararıyla İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanığın istinaf başvurusunun esastan reddine,
Karar verilmiştir.
Sanığın 16.01.2020 ve 20.01.2020 tarihli temyiz dilekçelerinde belirttiği temyiz istemi özetle; verilen cezanın haksız olduğuna, hükmün açıklanmasının geri bırakılması veya para cezasına çevirme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.
A. Tehdit Suçundan Verilen Karara Yönelik
İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları” nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanığın temyiz isteminin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.
B. Hakaret Suçundan Verilen Karara Yönelik
Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;
Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,
Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.
Ancak, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen;
Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Antalya 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/154 Esas, 2014/599 Karar sayılı kararındaki hapis cezasının, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine hükmedilmiş ise de; UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede ikinci kez mükerrirliğe esas alınan Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/1273 Esas, 2009/1052 Karar sayılı kararı yönünden 05.04.2012 tarihli ek kararla kanun yolundaki eksiklik nedeniyle karar kesinleşmediğinden infazın durdurularak dosyanın temyizen incelenmek üzere gönderildiği ve önce Dairemizin 12.04.2016 tarihli 2014/372 Esas, 2016/6988 Karar sayılı ilamıyla bozulmuş olan bu dosyada daha sonra Dairemizin 12.04.2017 tarihli 2016/18068 Esas, 2017/11737 Karar sayılı onama ilamıyla tehdit suçundan kurulan hükmün kesinleştiği, bu nedenle Antalya 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/1273 Esas, 2009/1052 Karar sayılı kararının kesinleşme tarihi itibarıyla Antalya 25. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/154 Esas, 2014/599 Karar sayılı kararı yönünden tekerrüre esas alınamayacağı anlaşılmakla, sanık hakkında hükmolunan cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.
A. Tehdit Suçu Yönünden
Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle sanığın temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
B. Hakaret Suçu Yönünden
Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği "tekerrür uygulamasına ilişkin hüküm fıkrasından 'ikinci kez' ibaresinin çıkartılması" suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Antalya 22. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.09.2024 tarihinde karar verildi.