Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davalı T.C. Adalet Bakanlığının harçtan muaf olduğu gözetilmeksizin davalı Bakanlık aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 Sayılı HMK’nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK’un 438/7. maddesi uyarınca aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
Hüküm fıkrasının 6 ve 7 numaralı bentlerinin çıkarılarak yerlerine;
“6-Davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan bakanlık aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına, davacının yatırdığı 24,30 TL başvurma harcı, 179,35 peşin harç, 187 TL ıslah harcı olmak üzere toplam 390,65 TL harcın karar kesinleştiğinde ve isteği halinde davacıya iadesine,
7- 500 TL bilirkişi ücreti ile 59,75 TL tanık ve posta masrafından ibaret toplam 559,75 TL yargılama giderinin kabul-ret oranına göre hesaplanan 89,41 TL’sinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, kalanın davacı üzerinde bırakılmasına,” bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nisbi temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 25.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.