Temyiz isteminin reddi, mahkumiyet
Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi,
Sanığın yokluğunda mahkumiyetine karar verilip, gerekçeli kararın sanık müdafisine 09/07/2018 tarihinde tebliğ edilmesi sonrasında 18/09/2018 tarihinde bir kez de sanığa tebliğ edildiği, sanığa yapılan tebliğ sonrasında sanık müdafisi tarafından 03/10/2018 tarihinde yapılan temyizin, yerel mahkemece 05/10/2018 tarihli ek kararla süre yönünden reddedildiği, ancak hükümde temyiz süresinin 15 gün olarak yazılması suretiyle sanığın yanıltılması nedeniyle, sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu tespit edilmiş ise de; sanık müdafisine gerekçeli kararın ilk tebliğ tarihi olan 09/07/2018 sonrasında süresi içerisinde verilmiş bir temyiz dilekçesi bulunmadığı belirlendiğinden, sonucu itibariyle temyiz talebinin reddine ilişkin 05/10/2018 tarihli ek kararın doğru olduğu;
Anlaşıldığından, yerel mahkemece verilen temyiz isteminin reddine ilişkin ek karara karşı yapılan temyiz isteminin, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, Yerel Mahkemenin redde ilişkin kararının ONANMASINA, 30/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.