HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR
Sanık hakkında mağdure ...'a karşı zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-a, 43/1, 53/1 maddeleri; mağdure ...'e karşı ise çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Kanun'un 103/1-a, 53/1 maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin kararıyla mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık hakkında mağdure ...'a karşı zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103/1-a, 43/1,62,53/1 maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; mağdure ...'e karşı ise çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103/1-a, 62,53/1 maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

Sanık Müdafilerinin Temyiz İsteği
Sanığın üzerine atılı suçlardan mahkumiyeti için yeterli delil bulunmadığına, sanık hakkında mahkumiyet kararı verilecek ise de eylemlerin sarkıntılık kapsamında kaldığına, zincirleme suç hükümleri şartlarının oluşmadığına ilişkindir.

1. 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilâmıyla verilen iptal kararı nazara alınarak değerlendirme yapılmaması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Sanığın mağdure ...'ın belinden tutup kendisine çekerek cinsel organını mağdurenin poposuna değdirmesi, başka bir zaman da mağdurenin kıyafetleri üzerinden cinsel organına dokunmak suretiyle okşaması, yine başka zamanlar da mağdurenin omzundan ve boynundan öpmesi ile mağdure ...'i kendisine doğru çekerek cinsel organını mağdurenin poposuna değdirmesi şeklindeki fiziksel temas içeren eylemlerinin ani, kısa süreli ve kesintili gerçekleşmesi nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 103/1-2. cümlesinde düzenlenen sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek hükümler kurulması gerekirken çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet kararları verilmesi, hukuka aykırı bulunmuş ve bu sebeple Tebliğnamedeki onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafilerinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.09.2024 tarihinde karar verildi.