İstinaf başvurusunun esastan reddi
TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret
Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararının sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;
1. 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10 uncu maddesi uyarınca tebligatın, öncelikle muhatabın beyan ettiği en son adresine yapılması, bu adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilerek, Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre MERNİS şerhi bulunan tebligatın bu adrese yapılmasında zorunluluk bulunduğu, buna karşın yokluğunda verilen kararın katılan ...'un duruşmada bildirdiği adresinden farklı olan MERNİS adresine doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince yapılan tebligatın usulsüz olduğu,
2. Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümde kanun yolu gösterilirken, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 294 ve 295 inci maddeleri uyarınca sunulacak temyiz dilekçesinin temyiz sebeplerini içermesi gerektiğine dair ihtar bulunmadığının anlaşılması karşısında;
Sanığa meşruhatlı tebligatla, tebliğden itibaren iki hafta içerisinde, yasal düzenlemeye uygun şekilde temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçe verebileceği, aksi halde sebep yokluğundan temyiz isteminin reddedileceği hususunda ihtar yapılmasının gerektiği,
Anlaşıldığından, söz konusu eksikliğin giderilmesi amacıyla inceleme konusu gerekçeli kararın katılana tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemi hakkında ve sanık tarafından verilmesi halinde gerekçeli temyiz dilekçesi eklendikten ve ek Tebliğname düzenlendikten sonra Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
Oy birliğiyle, 17.09.2024 tarihinde karar verildi.